واژهنامهمعاملات مارجین یا معاملات حاشیهای (Margin Trading)، یکی از روشهای معامله میباشد که در آن معاملهگر از یک کارگزار مانند صرافی سرمایه قرض میگیرد، و از طریق آن معاملهای با حجم بزرگتر انجام میدهد.
برای انجام یک معامله مارجین، کاربر باید بخشی از سرمایه خود را به عنوان وثیقه درگیر معامله کند که به این سرمایه اصطلاحا مارجین «Margin» میگویند. پس این تعیین مقدار سرمایهی ورودی به معامله مارجین توسط کاربر، نوبت به تعیین اهرم «Leverage» میرسد. اهرم در واقع ضریبی است که کاربر با استفاده از آن تعیین میکند که چند برابر مارجین خود قصد دارد از کارگزار سرمایه قرض بگیرد. به عنوان مثال اگر یک کاربر 1 دلار را برای یک معامله مارجین اختصاص میدهد و قصد افزایش سرمایه خود از طریق وام به 10 دلار را دارد، باید از اهرم یا لوریج 10 برابری استفاده کند.
زمانی که شما در معاملات مارجین، پوزیشن یا یک موقعیت معاملهگری را ایجاد میکنید، پوزیشن شما یا بهصورت پوزیشن فروش (Short) است یا به صورت پوزیشن خرید (Long) خواهد بود. وقتی موقعیت خرید باز میکنید یعنی معتقدید که قیمت رمزارز در آینده افزایش خواهد داشت و بالعکس برای پوزیشن فروش، شما به سقوط ارزش رمزارز مربوطه باور دارید. بنابراین پوزیشن خرید نشاندهنده این فرض است که با افزایش قیمت دارایی معاملهگر سود میکند و موقعیت فروش درست برعکس آن میباشد،یعنی با کاهش ارزش دارایی معاملهگر به سود میرسد. اما معاملهگران باید به یک نکته دقت کنند که در صورتی که در هر یک از معاملات شورت یا لانگ، قیمت بر خلاف روند پیشبینیشده حرکت کند، کارگزار یا صرافی که به معاملهگر سرمایه قرض داده است، این حق را دارد که با افزایش ضرر معامله و رسیدن به یک قیمت از پیش تعیین شده، پوزیشن را برای بازپسگیری وام ببند و در این صورت مارجین یا وثیقه کاربر از بین خواهد رفت.
لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ، و با استفاده از طراحان گرافیک است، چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم ...
