ارز دیجیتالظهور بیتکوین در سال 2009، چنان انقلابی در حوزه امور مالی به وجود آورد که تا مدتها هر زمان که در مورد ارزهای دیجیتال صحبتی به میان میآمد، نام بیتکوین میدرخشید. اما حوزه کریپتو، تنها به خلق بیتکوین محدود نشد و بعد از آن، لیست رو به رشدی از رمزارزها به وجود آمد تا به عنوان جایگزینی برای بیتکوین عمل کنند. به طوری که هر ارز دیجیتال دیگری غیر از آن، آلتکوین لقب گرفت. اصطلاح آلتکوین، از آن زمان ماندگار شد؛ اگرچه که به معنای واقعی کلمه رقبای بسیار جدی برای این ارز دیجیتال پیشرو وجود دارد که ویژگیهای منحصر به فردتری را ارائه میکنند. این مقاله در رابطه با آلتکوین، نحوه عملکرد و برخی از انواع آن نوشته شده است. اگر میخواهید در مورد این موضوعات بیشتر بدانید، تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.
بیشتر بخوانید: بیت کوین چیست؟
در یک مقطع زمانی، بیتکوین تنها سکه رمزنگاری شده بود. در همان سالهای اولیه پیدایش بیتکوین، این رمزارز چنان بر این حوزه تسلط داشت که هر ارز دیگری نسبت به بیتکوین تعریف میشد. در واقع در هنگام تقسیمبندی رمزارزها، دو دسته بیشتر وجود نداشت:
واژه آلتکوین، ترکیبی از دو کلمه Alt و Coin است. Alt؛ برگرفته از کلمه Alternative است که به معنای «جایگزین» میباشد و کوین نیز دلالت بر ارزهای دیجیتال دارد. بدین ترتیب به هر ارز دیجیتال دیگری به غیر از بیتکوین، آلتکوین گفته میشود. بر اساس این تعریف، رمزارزهایی همچون LINK ،USDC ،SOL ،BNB ،LTC ،UNI و غیره جزء آلتکوینها محسوب میشوند.
با این حال، برخی از افراد معتقدند که هر ارز دیجیتال به غیر از بیتکوین و همچنین اتریوم در دستهبندی آلتکوین قرار میگیرد؛ چراکه بیشتر ارزهای دیجیتال از شبکههایی به وجود آمدند که فورکی از شبکههای اتریوم و بیتکوین هستند و یا توکنهایی مبتنی بر شبکه اتریوم میباشند.
بعضی از آلتکوینهای اولیه با هدف بهبود برخی از ویژگیهای بیتکوین مانند سرعت پایین پردازش تراکنش و مصرف زیاد انرژی برق پا به عرصه گذاشتند. اما توسعهدهندگان بیشتر آلتکوینهای اخیر، اهداف و کاربردهای متنوعی را برای این ارزهای دیجیتال در نظر گرفتهاند. در سالهای اولیه رمزارز، این نوع تعریف از آلتکوینها شاید به نظر منطقی میرسید، زیرا بیتکوین بیشتر توجه بازار را به خود اختصاص میداد. اما امروزه، اینکه حوزه ارزهای دیجیتال را با عنوان «بیتکوین و هر چیز دیگری» تعریف کنیم، چندان صحیح و منطقی نیست.
Namecoin؛ اولین آلتکوینی است که در آپریل 2011 و در واقع سه سال پس از ظهور بیتکوین راهاندازی شد. این رمزارز، توکن بومی شبکهای با همین نام است که از شبکه بیتکوین فورک شده است و حداکثر عرضهی آن، همانند بیتکوین 21,000,000 واحد است. در ماه اکتبر همین سال، لایتکوین نیز بر اساس فورکی از بیتکوین ایجاد شد و عنوان دومین آلتکوین را از آنِ خود کرد.
آلتکوینها نیز همانند بیتکوین بر اساس تکنولوژی بلاکچین کار میکنند. بلاکچین یک دفتر کل عمومی توزیع شده و غیرمتمرکز است که تراکنشها در آن تایید و ثبت میشود. این دفتر که به آن لجر نیز میگویند، یک زنجیره از بلاکهای حاوی داده است. این بلاکها برای تایید و سپس افزوده شدن به زنجیره باید تایید و یا به عبارتی به اجماع اعضای شبکه برسند.
آلتکوینها ممکن است خودشان دارای بلاکچین اختصاصی باشند. مثل رمزارز آدا (ADA) یک آلتکوین است که تراکنشهای مربوط به آن در بلاکچین کاردانو (Cardano) انجام میپذیرد. اما برخی از آلتکوینها، در بلاکچینهای موجود اجرا میشوند. میتوان ارز دیجیتال لینک (Link) را به عنوان نمونه نام برد که خودش بلاکچین اختصاصی ندارد و بر روی شبکه اتریوم و دیگر شبکهها راهاندازی شده است.
آلتکوینها، انواع مختلفی دارد که در ادامه به برخی از مهمترین آنها اشاره میکنیم:
استیبل کوینها رمزارزهایی هستند که برای ثابت نگه داشتن قیمت نسبت به یک دارایی دیگر طراحی شدهاند. برخی از استیبلکوینها به دلار آمریکا پیونده خوردهاند و اصطلاحا به این ارز فیات پگ (Pegged) شدهاند. از جملهی این استیبلکوینها میتوان به USDT یا تتر و USDC اشاره کرد. صادرکنندههای این استیبلکوینها سعی میکنند تا با نگهداری ذخایری از داراییها، قیمت هر واحد از استیبلکوین خودشان را تقریبا برابر با 1 دلار آمریکا ثابت یا پایدار نگه دارند. استیبلکوینهای الگوریتمی نیز وجود دارند که پشتوانه آنها ارزهای دیجیتال هستند و مکانیزم ثابت نگه داشتن قیمت آنها، از طریق الگوریتم و یا مجموعهای از قراردادهای هوشمند انجام میشود.
این نوع از ارزهای دیجیتال در شبکههایی بر پایه الگوریتم اثبات کار (Proof of Work) و از طریق پروسهای به نام ماینینگ تولید و به بازار عرضه میشوند. ماینرها باید یک تابع هش را بارها و بارها تکرار کنند تا بتوانند به یک عدد نانس صحیح برای تولید بلاک دست پیدا کنند. مسلما، اولین ماینری که زودتر از سایرین موفق به پیدا کردن این عدد طلایی شود، صلاحیت تولید بلاک و دریافت پاداش در قبال آن را به دست میآورد. بخشی از این پاداش، همان واحدهای جدیدی از رمزارز است که همزمان با استخراج بلاک، مینت (ضرب) یا تولید میشود.
از جمله آلتکوینهای مبتنی بر استخراج میتوان به دوجکوین (DOGE)، لایتکوین (LTC)، بیتکوین کش (BCH)، مونرو (XMR) و اتریوم کلاسیک (ETC) اشاره کرد. از آنجایی که بیتکوین، یک ارز دیجیتال مبتنی بر ماینینگ یا استخراج است؛ ماینینگ اولین روش مورد استفاده برای پردازش تراکنشها و ایجاد تورم (افزایش عرضه به بازار) محسوب میشود. با این حال، یکی از انتقادهایی که به این روش وارد است، مصرف زیاد انرژی آن است. در نقد و بررسی چالشهای پیش روی بیت کوین در رسانه بلاکپست، پرمصرف بودن شبکه بیت کوین را مورد نقد و بررسی قرار دادهایم.
برخلاف رمزارزهای مبتنی بر استخراج، رمزارزهایی وجود دارند که بر اساس پروسهای به نام استیکینگ تولید میشوند. استیکینگ به فرایند سهامگذاری ارزهای دیجیتال برای دریافت پاداش گفته میشود که این پاداش در اغلب موارد، همان رمزارزهای جدیدی است که به میزان عرضه آن افزوده میشود. استیکینگ ممکن است در شبکههایی بر پایه الگوریتم اثبات سهام (Proof of Stake) و برای حفظ امنیت شبکه و همچنین تولید رمزارزهای جدید استفاده شود.
با این حال، توکنهایی وجود دارند که دارای شبکه اختصاصی نیستند، اما تورم آنها از طریق فرایند استیکینگ تعیین و حاصل میشود. پیشنهاد میکنیم مقاله «استیکینگ چیست؟» در این رسانه را مطالعه کنید.
اگر بخواهیم چند نمونه برای این نوع آلتکوینها معرفی کنیم، میتوانیم توکنهایی همچون آولانچ (AVAX)، کاردانو (ADA)، سولانا (SOL)، پولکادات (DOT) و هکس (HEX) را نام ببریم.
توکنهای حاکمیتی؛ رمزارزهایی هستند که به دارندگان آنها، حق رایدهی اعطا میکنند تا آنها بتوانند در آینده این پروژهها تاثیرگذار باشند. در اکثر این موارد، این توکنها برای شما این امکان را فراهم میکنند تا در مورد پروپوزالها یا طرحهای پیشنهادی رای بدهید یا حتی خودتان یک پروپوزال ایجاد کنید. این امر به غیرمتمرکزشدن یک پروژه رمزارزی کمک میکند؛ چرا که تمام هولدرهای آن رمزارز، حق اظهار نظر دادن دارند و تصمیمات توسط یک نهاد متمرکز اتخاذ نمیشوند.
هرچند در این میان پروژههایی وجود دارند که عمده توکنهای پروژه یا همان توکنهای حاکمیتی در اختیار بنیاد این پروژهها قرار دارد و عملا عمده رایها در دستان آنها است. این مساله خلاف هدف تمرکززدایی این پروژهها است. اغلب توکنهای حوزه دیفای (DeFi)، نقش توکنهای حاکمیتی را نیز بازی میکنند. به عنوان مثال، توکن Sushi، توکن بومی پروژه سوشیسواپ است که برای رایدهی در پروپوزالهای آن نیز استفاده میشود.
میمکوینها همانطور که از نامشان پیداست رمزارزهایی هستند که عمدتا از میمهای اینترنتی یا ترندهای شبکههای اجتماعی الهام گرفتهاند. اغلب میمکوینها توسط سازندگان آنها یا از طریق سلبریتیها در شبکههای اجتماعی تبلیغ میشوند تا با ایجاد هایپ و فضاسازی پیرامون آن، قیمت را افزایش دهند. به همین دلیل، این گونه رمزارزها ممکن است نوسانهای زیادی را تجربه کنند.
اولین میمکوین، دوجکوین (Dojecoin) است که در سال 2013 ایجاد شد. ایلان ماسک یکی از شخصیتهای معروفی بود که متهم به دستکاری و بازی با قیمت دوجکوین از طریق توییتهای خود شد.
آلتکوین، اصطلاحی است که برای توصیف تمام رمزارزها به جز بیتکوین استفاده میشود. همانطور که اشاره کردیم. اطلاق این کلمه به تمام رمزارزهایی جز بیتکوین، به دلیل محبوبیت این ارز دیجیتال در سالهای اولیه پیدایش آن بود. در این مقاله سعی کردیم آنچه باید در مورد اصطلاح «آلتکوین» بدانید را توضیح دهیم.
لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ، و با استفاده از طراحان گرافیک است، چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم ...
